రామాయణం 3 వ భాగం

24
Vaalmeeki Raamaayanam in Telugu

రామాయణం ప్రారంభం చేస్తూ వాల్మీకి మహర్షి ఇలాఅంటారు………….

పూర్వకాలంలొ కోసల దేశం అనే గొప్ప రాజ్యం ఉండేది. ఆ దేశరాజధాని అయిన అయోధ్యని మనువు తన సంకల్ప బలంతోనిర్మించాడు. ఆ నగరం 12 యోజనముల పొడువు, 3 యోజనములవెడల్పు ఉండేది(యోజనం అంటె = 9 మైళ్ళు ). ఆ నగరం మధ్యలొరాజ ప్రాసాదంలొ దశరథ మహారాజు నివాసముండేవారు. ఆనగరంలొ రహదారులన్నీ విశాలంగా, ఎప్పుడూ సుగంధ ధూపాలతొఉండేవి. ధాన్యం, చెరుకు లాంటి పంటలన్నీ బాగా పండేవి ఆరాజ్యంలొ. ఏ ఇంట్లోనుకుడా అనవసరంగా ఉన్న నేల లేదు. అయోధ్యనగరంలొ అందరూ చాలా సంతోషంగా ఉండేవాళ్ళు, అందరూ ధర్మంతెలిసిన వాళ్ళే, ఎవడికి ఉన్నదానితొ వాడు తృప్తిగా ఉండేవాళ్ళు,అందరూ దానం చేసేవాళ్ళు, సత్యమే పలికేవాళ్ళు, అందరూఐశ్వర్యవంతులే, ఆవులు, గుర్రాలు, ఏనుగులతొ ఆ నగరం శోభిల్లేది.చెవులకి కుండలములు లేనివాడు, కిరీటం లేనివాడు, మెడలొపూలహారం లేనివాడు, హస్తములకు ఆభరణములు లేనివాడు,దొంగతనం చేసేవాడు, నాస్తికుడైనవాడు ఆ అయోధ్య నగరంలొ లేడు.

దశరథ మహారాజుకి 8 ప్రధాన మంత్రులు ఎప్పుడూ సహాయంచేసేవారు, వాళ్ళు దృష్టి, జయంతుడు, విజయుడు, సిద్ధార్థుడు,అర్ధసాధకుడు, అశోకుడు, మంత్రపాలకుడు, సుమంత్రుడు. వశిష్ఠుడు,వామదేవుడు ఎల్లప్పుడూ దశరథ మహారాజుకి సలహాలు ఇచ్చెఋత్విక్కులు. ఇతరమైన బ్రాహ్మణులూ, మంత్రులు కూడాఉండేవారు. ఆ మంత్రులు అపారమైన విద్య కలిగిన వాళ్ళు, పనిచెయ్యడం తెలిసినవాళ్లు, ఇంద్రియములను నిగ్రహించినవాళ్లు,శ్రీమంతులు, శాస్త్రము తెలిసిన వాళ్ళు, సావధాన చిత్తం కలిగినవాళ్ళు.ఆ కోసల దేశంలొ పరభార్య మీద వ్యామోహం ఉన్న వ్యక్తి ఒక్కడుకూడా లేడు.

ఇన్ని ఉన్నా ఆ దశరథ మహారాజుకి ఒక బాధ ఉండేది.వంశోద్దారకుడైన పుత్రుడు లేడనే బాధ ఉండేది. ఆయనకి అప్పటికి60,000 సంవత్సరాలు నిండిపోయాయి. ఆయనకి అశ్వమేథ యాగంచెయ్యాలనే ఆలోచన వచ్చి, వెంటనే సుమంత్రుడిని పిలిచి,ఋత్విక్కులైన వశిష్ఠుడు, వామదేవుడు మరియు ఇతరపురోహితులని పిలవమని చెప్పాడు. అందరికీ తన ఆలోచనచెప్పాడు. అందరూ సరే అన్నారు. అశ్వమేథ యాగానికి కావాల్సినసంభారములన్నీ తెప్పించి, సరయు నదికి ఉత్తర తీరంలొయాగమంటపం నిర్మించారు.

దశరథ మహారాజు దక్షిణ నాయకుడు, ఆయనకి 300 కి పైగాభార్యలున్నారు. కాని పత్నులు మాత్రం కౌసల్య, సుమిత్ర, కైకేయి. తనుయాగం మొదలపెడుతున్నాడు కాబట్టి, తన పత్నులని దీక్షస్వీకరించమన్నాడు. అంతఃపురంలోకి వెళుతున్న దశరథమహారాజుతొ సుమంత్రుడు ఇలా అన్నాడు………..

సనత్కుమారో భగవాన్ పూర్వం కథితవాన్ కథాం |
ఋషీణాం సన్నిధౌ రాజన్ తవ పుత్రాగమం ప్రతి ||

పూర్వకాలంలొ ఒకసారి సనత్కుమారుడు ఋషులకు ఇలాచెప్పాడు…………ఇక్ష్వాకువంశములొ జన్మించిన దశరథ మహారాజుకికుమారులు లేక అశ్వమేథ యాగం చేస్తాడు. ఆ యాగం వల్ల ఆయనకినలుగురు కుమారులు కలుగుతారు. కాని అశ్వమేథ యాగంతొ పాటుపుత్రకామేష్టి యాగం కూడా చెయ్యాలి. ఈ రెండు యాగాలనిచెయ్యగలిగినవాడు రుష్యశృంగుడు. ఆయన ఆ యాగాలని చేస్తేనేబిడ్డలు పుడతారని సనత్కుమారుడు చెప్తుంటే విన్నాను అనిసుమంత్రుడు దశరథ మహారాజుతొ అన్నాడు.ఆ రుష్యశృంగుడుపక్కనే ఉన్న అంగదేశంలొ ఉన్నాడు, కాబట్టి మీరు వెళ్లి ఆయననితీసుకొని రండి అన్నాడు.

అప్పుడు దశరథ మహారాజు, నాకు ఆ రుష్యశృంగుడు గురించివివరంగా చెప్పు అంటె, సుమంత్రుడు ఇలాచెప్పసాగాడు………….పూర్వకాలంలొ విభణ్డక మహర్షి చాలాకాలంతపస్సు చేసి స్నానం చెయ్యడానికి ఒక సరస్సు దెగ్గరికి వెళ్ళగా,అక్కడ అలా వెళుతున్న ఊర్వశిని చేసేసరికి ఆయన రేతస్థానమునుంచి కదిలిన వీర్యం సరోవరంలొ పడింది. ఆ వీర్యాన్ని ఒక జింకతాగి, గర్భం దాల్చి, శిరస్సు మీద కొమ్ము ఉన్న ఒక పిల్లవాడికిజన్మనిచ్చింది. అలా శిరస్సు మీద కొమ్ముతో పుట్టాడు కాబట్టి ఆయనకిరుష్యశృంగుడు అని పేరు పెట్టారు. ఆ విభణ్డక మహర్షి,రుష్యశృంగుడికి సమస్త వేదాలు, శాస్త్రాలు, యజ్ఞయాగాదులు అన్నీచెప్పాడు. కాని ఆ రుష్యశృంగుడికి లోకం తెలీకుండా పెంచాడు,ఆయనకి అసలు ఈ సృష్టిలో స్త్రీ-పురుషులని ఇద్దరు ఉంటారని కూడాతెలీకుండా పెంచాడు. అంటె విషయసుఖాల వైపు వెళ్ళకుండాపెంచాడు. ఎప్పుడూ ఆ ఆశ్రమంలోనే, తండ్రి పక్కనే ఉండేవాడు. ఆఅంగరాజ్యాన్ని పరిపాలించే రోమపాదుడు ధర్మం తప్పడం వల్ల ఆరాజ్యంలొ వర్షాలు పడడం మానేశాయి. దేశంలొ క్షామం వచ్చింది.రుష్యశృంగుడు కాని మన దేశంలొ అడుగుపెడితే వర్షాలు తప్పకకురుస్తాయని కొందరు మహర్షులు అన్నారు.

వెంటనే రాజు మంత్రుల్ని పిలిచి విషయం చెప్తే, రుష్యశృంగుడినితీసుకురావడం మావల్ల కాదు, ఏమి కోరికలు లేని వాడు, మనరాజ్యానికి ఎందుకు వస్తాడు అన్నారు. ఎంతైనా మంత్రులు కనుక ఒకమాట అన్నారు….. ఇంద్రియార్థైః అభిమతైః నరచిత్త ప్రమాథిభి |.రుష్యశృంగుడికి కుడా ఇంద్రియాలు, మనస్సు ఉంటాయి. వాటికిఇప్పటిదాకా రుచి తగలక, విషయసుఖాల వైపుకి రాలేదు. కాబట్టిఅందంగా అలంకరించుకున్న కొంతమంది వేశ్యలని పంపిస్తే,విభణ్డకుడు లేని సమయంలో వీళ్ళు ఆ రుష్యశృంగుడి మనస్సునిఆకర్షించి, ప్రలోభపెడతారు. అప్పుడు ఆయనే వాళ్ళ వెంట వస్తాడు,అని మంత్రులు సలహా ఇచ్చారు.

ఆ వేశ్యలకి విభణ్డకుడి మీద ఉన్న భయం వలన, వాళ్ళు ఆశ్రమానికిదూరంగా ఉండి పాటలు పాడడం, నాట్యం చెయ్యడంమొదలుపెట్టారు. ఒకరోజు విభణ్డకుడు లేని సమయంలో గానం విన్నరుష్యశృంగుడు, ఆ గానం వస్తున్న వైపు వెళ్ళాడు. అక్కడున్న ఆవేశ్యలని చూసి, వాళ్ళు పురుషులే అనుకొని, మహాపురుషులార!మీరు మా ఆశ్రమానికి రండి, మిమ్మల్ని పూజిస్తాను అన్నాడు.అందరూ విభణ్డకుడి ఆశ్రమానికి వెళ్లారు. తరువాత ఆ వేశ్యలుఆశ్రమంనుంచి వెళ్ళిపోతూ ఆ రుష్యశృంగుడిని గట్టిగ కౌగలించుకునివెళ్ళిపోయారు. మరునాడు ఆ రుష్యశృంగుడికి మనసులో దిగులుగాఅనిపించి, ఆ వేశ్యలని చూడాలనిపించి, వాళ్ళ దెగ్గరికి వెళ్ళాడు.ఈసారి వాళ్ళు ఆయనని కొంచెం దూరంలో ఉన్న తమ ఆశ్రమానికిరమ్మన్నారు. సరే అని అందరూ బయలుదేరారు. ఆయన అలాఅంగదేశంలో అడుగుపెట్టగానే……….

తత్ర చ ఆనీయమానే తు విప్రే తస్మిన్ మహాత్మని |
వవర్ష సహసా దేవో జగత్ ప్రహ్లాదయన్ తదా ||

ఆకాశం నుంచి బ్రహ్మాండమైన వర్షం కురిసింది. వెంటనే రోమపాదుడురుష్యశృంగుడికి నమస్కారం చేసి, ప్రార్ధించి, అంతఃపురానికి తీసుకెళ్ళితన కుమార్తె అయిన శాంతని ఇచ్చి వివాహం జెరిపించారు.

కాబట్టి దశరథ మహారాజు ఆ రుష్యశృంగుడిని పిలవడానికి,అంగదేశానికి స్వయంగా వెళ్ళాడు. అక్కడ 8 రోజులున్నాక,వెళ్ళిపోతూ దశరథుడు రోమపాదుడితొ ఇలా అన్నాడు…మా ఇంట్లోఒక ముఖ్యమైన కార్యం ఉంది, కనుక నీ కూతుర్ని అల్లుడిని కూడానాతో పంపిస్తావా, అని అడిగాడు. రోమపాదుడు ఆనందంగాపంపించాడు. దశరథుడు చాలా సంతోషించి, వాళ్ళని అయోధ్యకితీసుకెళ్ళాడు

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here